confictio
confictio, a fabricating
confictĭo, ōnis, f. [confingo],
- an inventing, fabricating: criminis, Cic. Rosc. Am. 13, 35.—Absol.: confictionis argumentatio, Cael. Aur. Acut. 1, 11, 81.
cōnfictio, ōnis, f. (confingo), die Erdichtung, criminis, Cic. Rosc. Am. 35: personae = προσωποποιία, Personaldichtung, Aquil. Rom. § 3. – confictionis argumentatio, Cael. Aur. acut. 1, 11, 81.
qualiter ‥ suscipere ‥ debeat confictas calumnias et calumniosas ~ones adversum me ab illis
cōnfictĭō, (16) ōnis, f. (confingo), action de forger de toutes pièces : confictio criminis Cic. Amer. 35, la tâche de forger lʼaccusation.
De prædictis dominus rex retinuit sibi soli cognitionem et forefacturam, una cum forefacturis omnibus de Confictionibus monetarum.
cōnfictiō ōnis, f
- confingo, a fabricating: criminis.