1 confricare
v. confiscare
2 confricare
[CL]
, to rub together, crumble. b to chafe, rub, warm. c (refl.) to excite oneself.
~ari et manducari spicae referuntur
[Bede Luke (vi 1) 393]; 9‥ ~atus, i. limatus, exprimatus, tocwysed, vel gebeowed
[WW]; s1252 gramen ‥ adeo marcidum ‥ inveniebatur quod, si manibus ~aretur, in pulverem cecidit resolutum
[M. Par. Maj. V 321]; calcem ‥ variis contritionibus cum salibus ~a
[Bacon NM 545]. b nunc frontem ~abas manu
[Ailr. Spir. Amicit. II 1. 669]; familiari cohabitatione quasi ~ati calescentes
[R. Bocking Ric. Cic. 284]; †paulatine [l. -ive] ~et membra juxta ignem
[Gad. 133v. 2]. c aliqui se ~ant ad hec, nulla tamen rationum potentia ducti sed imaginatione sua ‥ magis falsis quam veris gaudentes
[Bacon Tert. 187].