About Report a problem

Menu

confugere

confugere [CL] , to flee for refuge; b (fig.). ut quicumque fugitivus sive reus ad ea [templa deorum] ~eret cum venia ‥ abiret G. Mon. II 17; 1261 (v. confuga); 1316 (v. abjurare 4a); s1388 ecclesia S. Pauli ‥ sanguine humano erat polluta per ministros civitatis; nam ‥ percusserunt quendam usque ad sanguinis effusionem qui ob tuicionem sue persone ~iebat ad illam Chr. Westm. 184.  b in ipso tandem mortis articulo ad paenitentiam ~iunt Bede HE V 12; ad lacrimas penitentie ~ere debet Neckam NR II 135.

Saved

Recent