confuga
confŭga, ae, comm. [confugio],
- one who takes refuge somewhere, a refugee (late Lat.), Cod. Just. 1, 12, 6 al.
cōnfuga, ae, c. (confugio), der Flüchtling, spät. ICt.
cum ad inmunitatem ecclesie confugientibus aliquando ‥ vix in alimentis valeat subveniri ‥, statuimus quod qui talibus ~is ‥ alimenta impedierint ministrari ‥ censura ecclesiastica castigentur
qui ‥ ad hujusmodi ~arum abstractionem ‥ se conferunt inpudenter
confugiatorum abstractionem
vos confugistis ad pacem ecclesie. ‥ exploramini diligenter exterius ‥, sicut explorantur ~e ad ecclesiam [ME: ]þeoues ðet beoð ibroken to chirche
cōnfŭga, æ, m. f. (confugio), celui ou celle qui se réfugie dans un lieu dʼasile : Cod. Th. 1, 3, 22.
Quidquid fuerit interjacens confugas interioris templi vice teneatur.Vide leg. Si qua per calumniam, Cod. Just. de Episcop. et Cleric.