confricatio
confrĭcātĭo, ōnis, f. [confrico],
- a vigorous rubbing. friction; trop., Aug. Conf. 4, 8.
cōnfricātio, ōnis, f. (confrico), das starke Reiben, Augustin, conf. 4, 8. – übtr., confricationes hominum, die Reibungen (das Gezänk), Augustin. annot. in Iob 31 extr.
dentes ‥ assidua coryli viridis ~one ‥ tanquam eburneos reddunt
abluuntur pedes [cf. ] non vocibus sed manibus abluentis ‥ et manuum ~one, eadem multa et fortiJohn xiii 5
si fiat per ~onem calor
nulla sternutatio provocetur, nec ~o circa superiora sed circa pedes
[causa ] generativa ‥ est ~o corporum
eis [senibus ] multum confert ~o temperata cum oleo
quidam bestiales ‥ docebant idiotas patrie ignem confrictione de lingnis educere et simulacrum Priapi statuere
feditates ‥ detectas et ostensas magna oportet ut ~o tangat, quia molliter palpans inveteratam facile rubiginem delere non vales
inclusi vigiles, ‥ armorum ~one †sanifera [? l. sonifera ] ‥ concitati
ex collisione corporum et ~one armorum ‥ ceciderunt
cōnfrĭcātĭō, ōnis, f. (confrico), frottement : Aug. Conf. 4, 8.