congratulor
congratulor, to wish joy, congratulate
con-grātŭlor, ātus, āri,
- v. dep., to wish joy, to congratulate (very rare; not in Cic.); absol.: dona quid cessant mihi Conferre omnes congratulantes, qui pugnavi fortiter, Plaut. Men. 1, 2, 21 (130) Brix; Gell. 12, 1, 4; Vulg. 2 Reg. 8, 10.—With dat. pers., Vulg. Ruth, 4, 17; cf. Porc. Latro, Decl. in Catil. 36.—Alicui de aliquā re, Vulg. Tob. 11, 20.—With acc. and inf., Liv. 3, 54, 7.
congrātulor, ātus sum, āri, beglückwünschen, seinen Glückwunsch darbringen, absol., Plaut. Men. 129 (Vulg. u. Brix). Gell. 12, 1, 4. Vulg. 2. Sam. 8, 10. – m. Dat. pers. wem? Hieron. vir. ill. 38. p. 32, 2 Herd. Vulg. Ruth 4, 17 u.a.: alci ob alqd, Porc. Latro decl. in Catil. 36: alci de alqa, Vulg. Tob. 11, 20. – m. folg. Acc., libertatem concordiamque civitati restitutam, Liv. 3, 54, 7. – congr. cum alqo m. folg. quod (daß), Ambros. epist. 7, 2.
See: congratulari
congrātŭlor, (16) ātus sum, ārī, intr., ¶ 1 présenter ses félicitations, féliciter : conferre dona congratulantes Pl. Men. 129, faire des cadeaux en félicitant ; complexus hominem congratulatusque Gell. 12, 1, 4, lʼayant embrassé en le félicitant ¶ 2 se féliciter : congratulabantur libertatem civitati restitutam Liv. 3, 54, 7, ils se félicitaient en commun de ce que lʼÉtat avait recouvré sa liberté.
- 1. (pre- en postklass.) gelukwensen;
- 2. met vreugde begroeten [libertatem concordiamque];
- 3. (eccl.) (m. dat.) (a) zich verheugen samen met; (b) zich verheugen over.
con-grātulor ātus, ārī, dep.,
- to wish joy, congratulate: libertatem civitati restitutam, L.