conquisitus
conquisitus, sought out, chosen, select
conquīsītus, a, um, v. conquiro, P. a.
conquīsītus, a, um, PAdi. m. Superl. (conquiro), durch strenge Auswahl ermittelt, ausgesucht, peregrina et conquisita et composita medicamina, Cels.: mensas conquisitissimis epulis exstruere, Cic. Tusc. 5, 62. – v. Abstr., conquisiti omnis generis honores, Val. Max. 4, 6. ext. 1.
dedi ‥ j aliam carucatam terre de meo ~u in Uriel
conquīsītus, (16) a, um, part. de conquiro || adjt, recherché, choisi soigneusement, précieux : mensæ conquisitissimis epulis exstruebantur Cic. Tusc. 5, 62, les tables étaient couvertes des mets les plus recherchés.
Aquests, vel
Conquests. Capitula Caroli Calvi tit. 26.
Illorum alodes de hæreditate et de Conquisitu, et quod de donatione nostri senioris habuerunt.Capitula Ludov. ad Legem Salicam cap. 2. et Capit. Caroli M. lib. 4. cap. 74 :
Si quis... de qualibet causa fuerit interpellatus, verbi gratia de Conquisitu suo, vel de mancipiis suis, etc.Vide Skenæum de Verborum significat. in voce Conquestus.
conquīsītus adj.with sup.
- P. of conquiro, sought out, chosen, select: coloni: conquisitissimis epulis.