conservitium
con-servĭtĭum, ii, n.,
- joint servitude: commune, Plaut. Capt. 2, 1, 55 (249); Tert. Cult. Fem. 2, 1.—
- II Transf., the fellowslaves, Ambros. Ep. 85, 1.
cōn-servitium, ī, n., die Mitknechtschaft, als gemeinschaftlicher Zustand zweier Sklaven, die Dienstgenossenschaft, Plaut. capt. 246. Tert. de cult. fem. 2, 1 in. – meton. = die Mitsklaven, Ambros. epist. 85, 1.
nec [conceditur visus ] in brevibus de custod’, de conservic’ nec de proparte sororum
cōnservĭtĭum, (16) ĭī, n. , esclavage commun : Pl. Capt. 246 ; Tert. Cult. 2, 1.
Et tunc prædictos Pisanos Rex ipse allocutus est, promittens eis pro amore Pisani Communis amicitiam et Conservitium gaudenter.