consessor
consessor, one who sits by, an assessor, associate
consessor, ōris, m. [consido],
- one who sits near or by a person or thing, an assessor (several times in Cic.; elsewh. rare); in a court of justice, Cic. Fin. 2, 19, 62; at a feast, id. Fl. 11, 24; id. Phil. 5, 5, 13; Mart. 1, 27; but esp. in public exhibitions, Cic. Att. 2, 15, 2; Liv. 34, 54, 7; Val. Max. 1, 7, 8; cf.: dei Mithrae Dareus, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 1, 42.
cōnsessor, ōris, m. (consido), der Mitsitzer = der Nachbar (beim Gastmahl, Schauspiel), Cic. u.a.; u. = der Beisitzer (im Gericht), Cic.
ad reducendum regem, quo sit suorum satellitum ‥ in hoc regali convivio jocundus ~or
ut ‥ quem successorem admisit in terris procuret effici ~orem in celis
cōnsessŏr, (15) ōris, m. (consido), celui qui est assis auprès : Varius [judex ] dicere consessori solebat Cic. Fin. 2, 62, Varius se plaisait à dire au juge qui siégeait à côté de lui ; modo te consessore spectare liceat Cic. Att. 2, 15, 2, pourvu que je tʼaie comme voisin au spectacle.
- 1. buurman, iem. die naast een ander zit;
- 2. (in de rechtbank) bijzitter.
cōnsessor ōris, m
- consido, one who sits by, an assessor, associate.—In court: accusatoris.—At a feast, C.—In public shows: pauperem consessorem fastidire, L., C.