contagiosus
contāgĭōsus, a, um, adj. [contagio, II.],
- contagious (perh. only in Veg.): passio, Veg. Art. Vet. 1, 14, 2: scabies, id. ib. 5, 70, 1.
contāgiōsus, a, um (contagium no. II), ansteckend, Veget. mul. 1, 14, 2 u.a.
scimus quod homo male complexionis habens infirmitatem ~am, ut lepram vel morbum caducum vel febrem acutam vel oculos multum infirmos vel hujusmodi, quod [sic ] inficit alios presentes et contaminat
ad hoc quod morbus sit ~us multa requiruntur
si aliquam infirmitatem incurabilem vel morbum ~um habeant
ut hoc vitio patrie tanquam innato et ~issimo etiam alienigene ‥ involvantur
~a sunt vitia et de facili a majoribus descendunt in minores
coegit me inusitate malitie ‥ feditas ~ior stylum acuere contra nefarium
regno ‥ usque ad ultimam fere ‥ desolacionem deducto in impia vita ejus [S. de Monte Forti ], eciam post ejus obitum infelicem ~e reliquie remanserunt ‥ in multorum dolosis cordibus latitantes
nunquid ‥ mulierum vitetur ~a societas(
contāgĭōsus, a, um, contagieux : Veg. Mul. 1, 14, 2.