contatus
contātus, a, um, v. cunctor, P. a.
contātus, i, m. [contus],
- a soldier armed with a pike or pole, κοντοφόρος, a kind of troops = contarii, Veg. Mil. 3, 6 fin.
1. contātus, ī, m. (contus) = κοντοφόρος, der Pikenträger, Veget. mil. 3, 6 extr.
2. cōntātus, a, um, s. conctātus.
1 contātus, a, um (contus), armé dʼun épieu : Veg. Mil. 3, 6.
2 contātus, a, um (contor), v. cunctatus.