contagium
contagium, infection, contagion, taint
contāgĭum, ii, n., v. contagio.
contāgium, ī, n. (contingo), bei Dichtern (gew. im Plur.) u. in nachaug. Prosa übliche Nbf. v. contagio (s. Mar. Victorin. (VI) 25, 10), die Berührung, bes. die einwirkende, die Einwirkung, der Einfluß, I) im allg.: contagia mutua corporis atque animai, Lucr.: nimii umoris, Plin.: feminei generis, Mart. – II) im üblen Sinne, die ansteckende Berührung, die Ansteckung, a) die physische, c. morbi, Curt.: contagia morbi, Lucr.: mala vicini pecoris contagia, Verg.: agere contagia late, Ov. – b) die moralische = der üble, verderbliche Einfluß, das ansteckende, üble, verderbliche Beispiel, Macedonici belli c., Flor.: quodam contagio, quasi quodam contagio, Flor.: contagia lucri, Hor.
precepimus quatinus in carnis contagio deprehensi severis penis ‥ puniantur
pestilentia vel ~ium vel lues,cwealm
~ia,besmitenessa
humores ‥ a terreno ~io libere sublimati
pokke, seknesse , porrigo, variolus, cesia, ~ium
mellea mundani temnens contagia luxus
status ecclesiae ‥ ab hereticorum ~iis castus
misit eis [Cumbrensibus ] Deus David ‥ in principem ‥, qui eorum inpudica et scelerosa ~ia corrigeret
contagia purus / a me proscribas
contāgĭum, (13) ĭī, n. , Plin. 2, 82, et chez les poètes contāgĭa, ĭōrum, n. , Hor. Ep. 1, 12, 14, contact, contagion, influence : ægræ contagia mentis Ov. Tr. 3, 8, 25, lʼinfluence dʼune âme malade ; contagia mutua corporis atque animæ Lucr. 3, 345, lʼaction du corps et de lʼâme lʼun sur lʼautre.
Acta S. Quirini Mart. lib. 2. n. 42 :Nec mala vicini pecoris Contagia lædent.
Bos infectus Contagio, non amplius pedibus insistens, putabatur confestim moriturus. Contagionemdixit Salustius :
Post ubi Contagio, quasi pestilentia invasit, civitas immutata.Hinc nostri
Contagion, pro
pestilentia. Vide Gloss. Jacobi Gotofred. ad Codic. Theod.
Qui deprehensus fuerit in manifesto carnis Contagio, de domo illa penitus emittatur, nec nominatim alia ei assignetur.Et col. 1458. in Statutis anni 1277 :
Quicumque vero in carnali Contagio deprehensus fuerit et convictus, si Monachus fuerit, ablato sibi habitu, per decennium ultimus sit omnium et etiam novitiorum in Ecclesia.
A nostri prothoparentis Adæ corrupta radice defluxit in posteros originale Contagium, quo nobis innata peccandi pronitate, etc.
(contāgium ī), n
- com-+TAG-, infection, contagion, taint(only plur, nom. and acc; poet.): mala vicini pecoris, V.: Nulla nocent pecori, H.: terrae contagia fugit, O.: per incautum serpant volgus, V.—Fig.: lucri, H.