contabulatus
contăbŭlātus, a, um, part. de contabulo.
Bouquetad Hist. Translat. corpor. S. Corn. PP. tom. 7. Collect. Hist. Franc. pag. 374 :
De hujus scilicet ecclesiæ fabrica, miro lapideo Contabulatu constructa, multum nobis quod loqueremur aderat.