convoveo
con-vŏvĕo, vōvi, vōtum, 2,
- v. a., to devour together: NEVE COMVOVISE, S. C. Bacch. 13 (v. Wordsworth, Fragm. and Spec. p. 172).—Here belongs also: convoti iisdem votis obligati, Paul. ex Fest. p. 42, 8.
con-voveo, vōvī, vōtum, ēre, sich durch ein gemeinschaftliches Gelübde verbinden, convovisse, SC. de Bacch. (Corp. inscr. Lat. 10, 104) 13: convoti, Paul. ex Fest. 42, 8.
convŏvĕō, ēre, intr., faire les mêmes vœux : S. C. Bacch. CIL 1, 581, 13.