corneus
corneus, of horn, horny
corneus2, of the cornel-tree
corneus , a, um: adj. (cornū), of horn, 6.894.
corneus , a, um: adj. (cornus), of cornel-wood, 3.22.
cornĕus, a, um, adj. [cornu].
- Of horn, horny, horn- (rare but class.): corneo proceroque rostro (ibes), * Cic. N. D. 1, 36, 101: ora, Ov. M. 8, 545: arcus, id. ib. 1, 697: pyxis, Plin. 29, 6, 39, § 142: laterna, Mart. 14, 61: crater, id. 12, 32, 12: ungula (equi), Luc. 6, 83; cf. solum, Varr. R. R. 2, 9, 4: porta Somni, Verg. A. 6, 894; cf. Stat. S. 5, 3, 288.—
- II Hard as horn, horny (very rare): corpora piscatorum, Plin. 31, 9, 45, § 102; 7, 19, 18, § 80.—
- B Trop.: fibra, hard-heartedness, insensibility, Pers. 1, 47; cf. corda, Sid. Ep. 4, 1.—
- III Of the color of korn (post-Aug.): cereum aut corneum, Plin. 37, 6, 23, § 89: color, id. 36, 8, 12, § 61; Serv. ad Verg. A. 6, 894.
cornĕus, a, um, adj. [1. cornus],
- of or belonging to the cornel-tree or cornelwood: virgulta, Verg. A. 3, 22: clavi, Cato R. R. 18, 9: hastilia, Verg. A. 5, 557: venabula, Ov. H. 4, 83.
1. corneus, a, um (v. cornu), I) aus Horn, hörnern, rostrum, Cic.: ora (n. plur.), Ov.: lanterna, Mart. – II) hornartig, A) = trocken –, fest wie Horn,corpora c., Plin.: cornea fibra, bildl. = hartes Herz, Gefühllosigkeit, Pers. 1, 47. – B) der Farbe nach, hornähnlich, hornfarbig, color, Plin.: in sardonyche hoc c. invenitur, Plin.
2. corneus, a, um (cornus), vom Kornelkirschbaume, Kornelkirschen –, virgulta, Verg.: clavi, Cato: arcus, Ov.
sompni depingens portas alteram eburneam alteram ~eam finxit
non arcu utuntur ~eo, non alburneo, non taxeo
imprisonatus pro quodam ~eo, precii v s., per ipsum furato
ad medium spere ocularis que sclirotica ‥ appellatur, a qua nascitur tunica ~ea cum ea speram unam perficiens
septem tunice ‥ sunt septem pellicule sive tele ‥ quarum ‥ dicitur ‥ tercia ~ea
portio cujusdam sphere que circulatur super extremitatem uvee et est sicut cornu clarum et ideo vocatur ~ea
oculus constat ex ‥ septem tunicis, quarum prima est conjunctiva. ‥ ~eam ‥ dividunt in duas partes: anteriorem vocant ~eam, interiorem vero scleroticam appellant
franguntur omnes [radii ] preter unum in ingressu ~ee
tunica ‥ alia ~ea ‥, in qua est translucencia sicut in cornu lucido translucenti
venientes per sonitum tube ~ee Willelmum de Douglas cum suo exercitu excitaverunt
cum quodam terribili sonitu ‥ instrumenti quod in Scocia vocatum estclochbolg cum aliis †tube [? l. tubis ] ~eis
1 cornĕus, (15) a, um (cornu), de corne, fait en corne, en forme de corne : Cic. Nat. 1, 101 ; Ov. M. 1, 697 || corné, qui a lʼapparence de la corne : Plin. 37, 89 || [fig.] dur comme de la corne : Plin. 31, 102 ; Pers. 1, 47.
2 cornĕus, (13) a, um (cornus), de cornouiller : Cato Agr. 18, 9 ; Virg. En. 3, 22.
- 1. hoornen, van hoorn;
- 2. (postklass.) hoornachtig: (a) (net zo) hard, stevig (als hoorn); (b) hoornkleurig.
corneus (1) adj.
- cornu, of horn, horny: rostrum: arcus, O.: porta Somni, V.
corneus (2) adj.
- 1 cornus, of the cornel-tree: virgulta, V.—Of cornel-wood: hastilia, V., O.