crus
crus, the leg, shank, shin
- I Prop., Cels. 8, 1 fin.: perque fabam repunt (grues) et mollia crura reponunt, Enn. ap. Serv. ad Verg. G. 3, 76 (Ann. v. 545 Vahl.); imitated by Verg. G. 3, 76, and Sil. 16, 444; so Lucr. 3, 478; 3, 652; Cic. N. D. 1, 36, 101; Caes. B. G. 6, 27; Plin. 10, 46, 63, § 129; Quint. 11, 3, 139; Ov. M. 1, 306; 4, 580 et saep. The legs of criminals were frequently broken, as a punishment, Cic. Rosc. Am. 20, 56 sq.; id. Phil. 13, 12, 27; Suet. Aug. 67; cf. crurifragius.—
- II Transf.
- A For pes, foot, Ov. M. 11, 74.—
- B Of plants, the lower part of the stalk, Col. 3, 10, 2; 3, 18, 5; Pall. 1, 35, 6.
cruraque cum rigidis nectebant turgida lignis
fēmora cum crŭribus
qui statuam ‥ contrito †cruratenus aurato capite oppressit [cf. ]Dan. ii 34
mulieres pagano ritu ‥ ligaturas ‥ in brachiis et †~ris [] ligatas habere corr. to ~ribus
ut ne quislibet ‥ nudis ~ribus ad missam celebrandam accedere audeat
~s,scia
~s,scance ~ra,sceanca
femoralibus cilicinis ‥ stricte ~ribus insutis usus fuerat
sunt ~ra inter femora et pedes intermedia
dicitur ~s a currendo, et sunt duo versus: ‘hec crus si dicas, dicatur crus femorale’, i. coxa; ‘hoc crus si dicas, dicatur crus tibiale’, i. pars sub genu
~s, neutri generis dicitur coxa; ~s masculini generis dicitur tibia
~a,thye
[apum ] stipat crura thymo pars veris tempore primo
lana inviscata que pendet in velleribus ovium circa ~ra
- 1. onderbeen, scheenbeen; alg. been, poot;
- 2. (Catull.) pijler v.e. brug.
UnaCrus de argento cum baculo que solet portari ante papam. (Invent. Calixt.iii , an. 1458, in archiv. Vaticano.)
- 1 CEL-, the leg, shank, shin: crura suffringere: dimidium, broken, Iu.: medium impediit crus Pellibus, H.: (equus) iactat crura, V.—The legs of crucified criminals were broken; hence, prov.: perire eum non posse, nisi ei crura fracta essent, he that is born to be hanged, etc.— A foot: Laeva crura Lilybaeo premuntur (poet. plur.), O.—Plur, props, pillars: ponticuli, Ct.
-
…rabiem, solitaeque cupidine caedis vertitur in pecudes et nunc quoque sanguine gaudet. In villos abeunt vestes, in crura lacerti fit lupus et veteris servat vestigia formae. Canities eadem est, eadem violentia vultus, idem oculi lucent…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Nat lupus inter oves, fulvos vehit unda leones, unda vehit tigres, nec vires fulminis apro, crura nec ablato prosunt velocia cervo. Quaesitisque diu terris, ubi sistere possit, in mare lassatis volucris vaga decidit…
Ovid, Metamorphoses
-
…fugiunt trepidante columbae, hostes quaeque suos amor est mihi causa sequendi. Me miserum ne prona cadas indignave laedi crura notent sentes et sim tibi causa doloris. Aspera, qua properas, loca sunt. Moderatius, oro ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…membrorum, id est partium corporis, alia videntur propter eorum usum a natura esse donata, ut manus, crura, pedes, ut ea, quae sunt intus in corpore, quorum utilitas quanta sit a medicis etiam disputatur…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aliquem patrem occidisse neque dicere possitis aut qua re aut quo modo, ac tantum modo sine suspicione latrabitis, crura quidem vobis nemo suffringet, sed, si ego hos bene novi, litteram illam cui vos usque eo inimici…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…desiderant. tuus autem deus non digito uno redundat sed capite collo cervicibus lateribus alvo tergo poplitibus manibus pedibus feminibus cruribus. si ut inmortalis sit, quid haec ad vitam membra pertinent, quid ipsa facies magis illa, cerebrum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ob aliquam utilitatem quam ex ea caperent consecraverunt ; velut ibes maximam vim serpentium conficiunt, cum sint aves excelsae cruribus rigidis corneo proceroque rostro ; avertunt pestem ab Aegypto, cum volucris anguis ex vastitate Libyae vento Africo invectas interficiunt…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…duobus, P. Dolabellam xv virum factum. hoc tibi non invideo, caruisse te pulcherrimo spectaculo et Lentuli cruris repulsi vultum non vidisse. at qua spe, quam certa opinione descenderat, quam ipso diffidente Dolabella et hercules…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…non ; verum in hoc Planco quod proverbi loco dici solet, perire eum non posse, nisi ei crura fracta essent. fracta sunt et vivit. hoc tamen, ut alia multa, Aquilae referatur acceptum. est…
Cicero, Philippicae
-
…tabularum novam tabulam vidimus. quid de T. Planco quem praestantissimus civis, Aquila, Pollentia expulit et quidem crure fracto quod utinam illi ante accidisset, ne huc redire potuisset lumen et decus illius exercitus paene praeterii, T…
Cicero, Philippicae