cubicus
cŭbĭcus (cyb-), a, um, adj., = κυβικός,
- cubic, cubical: rationes, Vitr. 5, praef. 3: soliditas, Mart. Cap. 2, § 102.
cubicus, a, um (κυβικός), kubisch (als mathem. t. t.), rationes (Verhältnisse), Vitr. 5. praef. 3: soliditas, Mart. Cap. 2. § 102: figura, Chalcid. Tim. 20: numerus, ibid. 114.
numerorum quidam est punctalis, ut unitas; quidam linearis, ut binarius; quidam superficialis, ut quaternarius; quidam †cubitus, ut octonarius
octo ~e partes terre congregate circa centrum mundi replent locum totum necessario circa illud centrum
alie figure congregate circa punctum unum non possunt ‥ replere locum: quotquot enim congregarentur, habebunt majus vel minus octo angulis ~is
est numerus ~us qui provenit ex ductu alicujus numeri in se ipsum bis, unde primus numerus ~us est bis duo bis, hoc est octo
cŭbĭcus, a, um, (κυβικός), qui a rapport au cube, cubique : Vitr. Arch. 5, Præf. 3.