About
Menu

cubitus

cŭbĭtus, ūs, m. [cubo], a lying down (very rare).
  • I Prop.: supini, proni, in latera, Plin. 28, 4, 14, § 54.—
    • B Esp., of coitus (for concubitus), in plur., Plaut. Am. 5, 1, 70 (1122).—
  • II Meton. (abstr. pro concr.), a bed, couch: foliis cubitus sibi sternunt, Plin. 24, 9, 38, § 59.
cŭbĭtus, i, m., v. cubitum.

Saved

Recent