cubitor
cŭbĭtor, ōris, m. [cubo],
- he who lies down: bos, that often lies down in ploughing, Col. 6, 2, 11.
cubitor, ōris, m. (cubo), einer, der gern liegt, bos, der sich beim Ackern gern hinlegt, Col. 6, 2, 11.
in stipendiis lxxiiij alborum cissorum, xlv marmorariorum, xxiiij ~orum ‥
~ori, ‥ operanti circa gutteram de camera forinseca regine
cubatoribus
~ores et batrarii
pro emendacione securium cymentariorum etbatering’ cubatorum
cubatores [(] inferior to positores
cŭbĭtŏr, ōris, m. (cubo), qui se couche dʼhabitude : Col. Rust. 6, 2, 11.