About
Menu

cumbere

cumbere, ~are [cf. accumbere etc.] , to prostrate oneself. b (pr. ppl.) ‘couchant’; cf. cubare 1 b. c (trans.) to lie in. a ~o, -is, ‥ componitur recubo Osb. Glouc. Deriv. 90; ad altaria ‥, ubi propter prouam in terram ‥ revolutionem ipsos [monachos] †~are, quoniam verbo tali tunc utebantur, oportebat Gir. Spec. II 1 p. 35.  b 1275 vicecomites ceperunt de J. le Hert dim. m. ‥ fraudulenter †per [? l. pro] villa de Faveresham, ubi non est levans neque cumb[ens] Hund. I 209.  c horridus horriferas speluncae cumbo latebras Hwætberht 42 (Draco) 1.

Saved

Recent