culus
culus, the fundament
cūlus, i, m. [perh. kindr. with κοῖλος, of a curving form; cf. 1. anus],
- the posteriors, fundament, Cat. 23, 19; 33, 4; 97, 2; Mart. 3, 98, 1.
cūlus, ī, m. (viell. zsgz. aus cusillus, Demin. v. κυσός), die Mündung des Mastdarms, der Hintere, als obszöner Ausdruck, das Loch, Catull. 23, 19 u. ö. Cic. Pis. 8. Mart. 3, 98, 1.
que rusticus derisorie nominabit ‥ cullum, menpirium, podicem, non nominabo sed subintelligam
cullum ydoli ‥ posuerunt super crucem(
nasos precisos in ~is presserunt eorundem
hic anus, hic ~us,a ners
cūlus, (13) ī, m. , cul, derrière : Cic. Pis. 8 ; Catul. 23, 19.
Ipsam cessionem faciendo, in loco juris Avillianæ publice Culum nudum super lapide imponat.Hinc
Et ab ipso escarro domus usque ad Culum Johannis Presta-segla circuiendo, et ab ipso furno usque ad quendam lapidem.
cūlus ī, m
- the fundament, Ct.