cumatilis
cūmātĭlis (cȳm-), e, adj. [from κῦμα, with the Lat. ending ilis].
- Adj., of the waves: deus, i. e. Neptune, Commod. 10, 1.—
- B Esp., sea-colored, water-colored, blue: colos, Titin. ap. Non. p. 548, 11 (Com. Rel. v. 114 Rib.).—
- II Subst.: cūmātĭle, is, n., a bluish garment, Plaut. Ep. 2, 2, 49 (229).
cūmātilis, e (v. κῦμα die Welle, s. Non. 548, 8), meerfarben, wasserblau, colos, Titin. com. 114. – subst., cūmātile, is, n., ein Kleid von wasserblauer Farbe, Plaut. Epid. 233.
cūmātĭlis, v. cymatilis.
Patet esse Deum Cumatilem illo paratu.
Cumatilis aut marinus, aut cæruleus a Græco tractum, quasi fluctuum similis, etc.