dea
dea, a goddess
- a goddess: Juno sancta dearum, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 4, 576 (Annal. v. 65 Vahl.): his diis (i. e. the Muses) Helicona atque Olympon attribuerunt homines, Varr. l. l.; cf. for the same, novem deae, Ov. H. 15, 108; id. A. A. 3, 348; and Thespiades deae, id. M. 5, 310; and only deae, Verg. A. 7, 641: dea, magna dea, Cybebe, dea domina Dindymi, Cat. 63, 91: mille dea est operum: certe dea carminis illa est (sc. Minerva), Ov. F. 3, 833: bellica, the same, id. M. 2, 752: venatrix, i. e. Diana, id. ib. 2, 454: silvarum, the same, id. ib. 3, 163: triplices, i. e. the Fates, id. ib. 2, 654; cf. triplices poenarum Eumenides, id. ib. 8, 481: siderea, i. e. Night, Prop. 3, 20, 18 (4, 20, 8 M.) et saep. For the combination di deaeque, v. deus; Bona Dea, v. bonus, no. F. —The appellation DEA is freq. on the tombs of women, Inscr. ap. Fea, p. 173; Fabretti, Inscr. p. 266, 106 al.
quamque deam stolidi dixerunt arte potentem, / aurea sternuntur fundo simulacra Minervae
Lamia dea silvae dicitur habens pedes similes caballi, caput, manus, et totum corpus pulchrum simili [sic ] mulieris
imago dee [sc. Diane ] responsa dabat
Ceres dea inter omnes deos deasque veterum ultimo in ordine posita est
Eosturmonath ‥ quondam a dea illorum [Anglorum ], quae Eostre vocabatur et cui in illo [mense ] festa celebrabant, nomen habuit
quibus imperialis / est dominus nummus, quibus est dea forma monete
non serviunt veraciter Mammone et ficte dee
- deus, a goddess: di deaeque, T.: ab love ceterisque dis deabusque peto: bellica, Minerva, O.: venatrix, i. e. Diana, O.: siderea, i. e. Night, Pr.: triplices, i. e. the Fates, O.: novem deae, the Muses, O.: Thespiades deae, O.
-
…se reiicit aeterno devictus vulnere amoris, atque ita suspiciens tereti cervice reposta pascit amore avidos inhians in te, dea, visus eque tuo pendet resupini spiritus ore. hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sancto circumfusa super…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…navigerum, quae terras frugiferentis concelebras, per te quoniam genus omne animantum concipitur visitque exortum lumina solis te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli adventumque tuum, tibi suavis daedala tellus summittit flores, tibi rident…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Iuno fertur terris magis omnibus unam posthabita coluisse Samo ; hic illius arma, hic currus fuit ; hoc regnum dea gentibus esse, si qua fata sinant, iam tum tenditque fovetque. Progeniem sed enim Troiano a sanguine duci…
Vergil, Aeneid
-
…futurum pone metus inquit ; numquam tibi causa doloris haec erit et Stygias iubet hoc audire paludes. Ut lenita dea est, vultus capit illa priores fitque quod ante fuit fugiunt e corpore saetae, cornua decrescunt, fit luminis…
Ovid, Metamorphoses
-
…prendimus oras ; hac Troiana tenus fuerit Fortuna secuta. Vos quoque Pergameae iam fas est parcere genti, dique deaeque omnes quibus obstitit Ilium et ingens gloria Dardaniae. Tuque, O sanctissima vates, praescia venturi, da ,…
Vergil, Aeneid
-
…pedum nymphe contenta duorum erigitur metuitque loqui, ne more iuvencae mugiat, et timide verba intermissa retemptat. Nunc dea linigera colitur celeberrima turba, nunc Epaphus magni genitus de semine tandem creditur esse Iovis, perque urbes iuncta parenti…
Ovid, Metamorphoses
-
…Themi, qua generis damnum reparabile nostri arte sit, et mersis fer opem, mitissima, rebus. Mota dea est sortemque dedit Discedite templo et velate caput cinctasque resolvite vestes ossaque post tergum magnae iactate parentis. Obstipuere diu…
Ovid, Metamorphoses
-
…semel et satyros eluserat illa sequentes et quoscumque deos umbrosaque silva feraxque rus habet. Ortygiam studiis ipsaque colebat virginitate deam. Ritu quoque cincta Dianae falleret et posset credi Latonia, si non corneus huic arcus, si non foret…
Ovid, Metamorphoses
-
…te sociam studeo scribendis versibus esse, quos ego de rerum natura pangere conor Memmiadae nostro, quem tu, dea, tempore in omni omnibus ornatum voluisti excellere rebus. quo magis aeternum da dictis, diva, leporem .…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ortus, sub pedibus mugire solum, et iuga coepta moveri silvarum, visaeque canes ululare per umbram, adventante dea. Procul o procul este, profani, conclamat vates, totoque absistite luco ; tuque invade viam, vaginaque…
Vergil, Aeneid