dealbatus
dĕalbātus, a, um, p. de dealbo || [fig.] blanchi, pur : dealbatior Aug. Conf. 7, 6.
Albaseu
chrismalebaptisatorum vel confirmatorum, sive oblatio, quæ pro benedictione
albarumfiebat, nostris,
Aubé. Charta ann. 1173. in Chartul. Cluniac. :
Capellanus habere debet confessiones, escerpas, baptisteria, reconciliationes mulierum, decimas militum, les Aubez, suas missas privatas, etc.Alia Rob. Cabilon. episc. ann. 1188. ibid. :
Capellanus habere debet confessiones,... decimas militum Dealbatos, etc.Vide supra Albata 1.