deambulacrum
dĕambŭlācrum, i, n. [deambulo],
- a place to walk in, a promenade, walk, Mamert. Grat. act. ad Julian. 9; Vulg. 3 Reg. 7, 2.
deambulācrum, ī, n. (deambulo), der Spazierort, Spaziergang, Mamert. Grat. act. 9, 4. Vulg. 3. regg. 7, 2 u.a. Eccl.
~um, circuitus,embgong
dĕambŭlācrum, ī, n. (deambulo), promenade, lieu de promenade : Mamertin. Jul. 9, 4.
Sub ipso monte ab australi parte in planicie miro saxorum opere atrium edidit, Deambulacrum ab eo ad arcem super saxeas columnas statuens.Vide Deambulatorium.