deambulatio
deambulatio, a walking abroad, promenading
dĕambŭlātĭo, ōnis, f. [deambulo],
- a walking abroad, promenading, Ter. Heaut. 806; Cael. Aur. Tard. 3, 8, 141; Vulg. Ezech. 12, 4.
deambulātio, ōnis, f. (deambulo), das Sich-Ergehen, Spazierengehen, der Spaziergang, Ter. heaut. 806. Hier. in psalm. 84, 15. Vulg. Ezech. 42, 4. Augustin. serm. 385, 7. Cael. Aur. chron. 2, 1, 46; 3, 8, 141 u. 149: frequens d. (equi), Pelagon. veterin. 27. p. 91 = 363 Ihm.
cum tamen ~one et circuitione viarum potius quam diligenti investigatione rerum Peripatheticos imitentur
damus ‥ communiam pasture, pasturacionem et ~onem pro dc ovibus
debet x m‥. pro habenda ~one
requisitus an prior ‥ interesset dicte ~oni divise, dicit quod non
si‥ dicta terra ‥ per aliquam particulam terre circumjacentem per recognicionem vel per ~onem augeatur
dĕambŭlātĭō, ōnis, f. (deambulo), action de se promener, promenade : Ter. Haut. 806 || lieu de promenade, promenade : Vulg. Ezech. 42, 4.
deambulātiō ōnis, f
- deambulo, a walking abroad, promenading, T.