defigo
defigo, to fasten, fix, set, drive, set up, plant
Frieze-Dennison Vergil
Could not find defigendam in Logeion dictionaries.
defigendam Verb: present passive gerundive singular of defigo
- I Lit.: in campo Martio crucem ad civium supplicium defigi et constitui jubes, Cic. Rab. perd. 4; so, tigna machinationibus immissa in flumen, Caes. B. G. 4, 17, 4: sudes sub aqua, id. ib. 5, 18, 3: asseres in terra defigebantur, id. B. C. 2, 2; Liv. 44, 5: verutum in balteo, Caes. B. G. 5, 44, 7: sicam in consulis corpore, to thrust, Cic. Cat. 1, 6; cf.: cultrum in corde, Liv. 1, 58 fin.: tellure hastas, Verg. A. 12, 130; cf. id. ib. 6, 652: gladium superne jugulo, Liv. 1, 25; cf. Ov. M. 13, 436 al.: cruci defiguntur, Varr. ap. Non. 221, 13: arborem penitus terrae, Verg. G. 2, 290: te hodie, si prehendero, defigam in terram colaphis, Plaut. Pers. 2, 4, 22 (293) (for which, shortly after, cruci affigere): morsus in aurem, Plin. 8, 12, 12, § 34: clavum percussum malleo in cerebrum, Vulg. Judic. 4, 21; Eccles. 12, 11. —
- B Meton. (Causa pro effectu.) To fix, fasten, render immovable (rare): defixa caelo sidera, Hor. Epod. 17, 5; cf. Ov. M. 11, 76: defixere aciem in his vestigiis, have fixed them motionless, Tac. Agr. 34; cf.: defixi et Neronem intuentes, id. A. 13, 16: sedeo defixus, Plin. Ep. 9, 34, 1: me defixum in ora, etc., Prop. 1, 8, 15.—
- C Esp. in phrase, manus defigere, to strike hands, i. e., to close a contract as surety, to pledge one's person, Vulg. Prov. 6, 1; 22, 26.—
- II Trop.
- A In gen., to fix, fasten; to turn intently in any direction: virtus est una altissimis defixa radicibus, Cic. Phil. 4, 5: oculos in vultu regis, Curt. 7, 8: iratos oculos in te, Ov. Am. 2, 18, 15: in alicujus possessiones oculos defigere, Cic. Phil. 11, 5, 10: oculos defigere in terram, Quint. 11, 3, 158; Curt. 9, 3.—Absol.: oculos, to let fall, cast down, Tac. A. 3, 1: Aeneas defixus lumina, Verg. A. 6, 156: animos in ea, quae perspicua sunt, Cic. Ac. 2 (Luc.), 15: disputare non vaganti oratione, sed defixa in una republica, id. Rep. 1, 11; cf.: in eo mentem orationemque defigit, id. de Or. 3, 8, 31: omnes suas curas in reip. salute, id. Phil. 14, 5, 13; id. Verr. 1, 3; cf. id. Prov. Cons. 4, 8.—
- B In partic.
- 1 To strike motionless, sc. with astonishment, etc.; to stupefy, astound, astonish (not freq. till after the Aug. per.): utraque simul objecta res oculis animisque immobiles parumper eos defixit, Liv. 21, 33; so, aliquem, id. 3, 47; 6, 40 al.: silentium triste ita defixit omnium animos, ut, etc., Liv. 1, 29.—In the part. perf.: dum stupet obtutuque haeret defixus in uno, Verg. A. 1, 495; 6, 156; 7, 249; Hor. Ep. 1, 6, 14; Liv. 8, 7; Tac. A. 1, 68; 13, 5 et saep.—
- 2 Religious t. t. *
- a To declare fixedly, firmly, unalterably: QVAE AVGVR VITIOSA, DIRA DEFIXERIT, IRRITA SVNTO, Cic. Leg. 2, 8 fin.—
- b (Because, in making imprecations, the waxen image of him for whom destruction was to be prepared, or his name written in wax, was stuck through with a needle; cf. Ov. H. 6, 91 sq., and Voss upon Verg. E. 8, 80.) To bewitch, enchant; to curse any thing: caput alicujus dira imprecatione, Sen. Ben. 6, 35: defigi imprecationibus, Plin. 28, 2, 4, § 19: nomina cerā, Ov. Am. 3, 7, 29; cf.: DEFIXA NOMINA, Inscr. Orell. 3726: regis animum Iolchiacis votis, Verg. Cir. 376.—
- 3 To censure, reprove a thing: culpam, Pers. 5, 16.
- 1. slaan, stoten, voegen, bevestigen in (m. in m. abl.; sub; ad; abl.; dat.); ➤ virgas in terra ~; crucem in foro ~; arborem penitus terrae ~; sub aqua defixae sudes;
- 2. (een wapen) stoten, steken in (m. in m. abl.; abl.) [sicam in consulis corpore; cultrum in corde; gladium iugulo; vertice nudo spicula];
- 3. (de ogen of de aandacht) strak richten op, fixeren op (m. in m. abl.; zelden dat. of in m. acc.); ➤ oculos in vultu regis ~; in eo (daarop) mentem orationemque ~; Libyae lumina regnis ~; defixis oculis met strakke blik; omnes curas in salute rei publicae ~; in cogitatione defixus in gedachten verdiept, in diep gepeins verzonken; parum defigunt animos in ea (Cic.) ze schenken daar niet genoeg aandacht aan;
- 4. (metaf.) inprenten (m. in m. abl.); ➤ his locis in mente et cogitatione defixis in geest en denken ingeprent; ea sententia, quam populi sermo in animis vestris iam ante defixerat (Cic.); non modo in auribus vestris, sed in oculis omnium eius furta atque flagitia defixa sunt;
- 5. (personen) verstomd doen staan, doen verstarren, aan de grond nagelen; ➤ utraque obiecta simul res oculis animisque immobiles eos parumper defixit (Liv.); stupor omnes admiratione rei tam atrocis defixit; — ppp. dēfīxus, a, um (van verbazing, angst) als aan de grond genageld, onbeweeglijk, bewegingloos, verstard: cum silentio of per silentium defixus in diepe stilte;
- 6. vasthechten, fixeren; — pass. vastgeworteld, vastgehecht zijn; ➤ virtus est una altissimis radicibus defixa;
- 7. (relig. t.t.) vastleggen, onveranderlijk verklaren;
- 8. (poët.; postklass.) (relig. t.t.) vervloeken; ➤ caput sanctum tibi dira imprecatione defigis (Sen.); defigi imprecationibus (Plin. Mai.).
插。釘。— mentem in eo vel id 細想事。— arborem terrae (dat.) 栽樹。Defixit omnes stupor 衆人驚訝。Defigi diris deprecationibus 受人駡。
Suggest a Translation
See an image
- to fasten, fix, set, drive, set up, plant: crucem ad civium supplicium defigi iubes: sudes sub aquā, Cs.: asseres in terrā defigebantur, Cs.: sicam in corpore: cultrum in corde, L.: telluri hastas, V.: terrae defigitur arbos, V.—To fix, fasten, render immovable: defixa caelo sidera, H.: aciem in his vestigiis, Ta.: defixa relinquit aratra, at rest, V. — Fig., to fix, fasten, centre: alqd in mentibus vestris: omnia rei p. subsidia in hoc iudicio defixa.—To turn intently, fix, direct: in cuius possessiones oculos: Aeneas defixus lumina, V.: in eo mentem: curas in rei p. salute: Libyae defixit lumina regnis, V.: defixi ora tenebant, in rapt attention, V.—To strike motionless, stupefy, astound, astonish: omnīs admi ratione, L.: omnium animos, L.: silentio defixi, L.: ob metum defixus, Ta.: Defixis oculis torpet, H. — To declare unalterably: quae augur vitiosa defixerit.—To bewitch, enchant: nomina cerā, O.
-
…quae quidem quibus abs te initiata sacris ac devota sit nescio, quod eam necesse putas esse in consulis corpore defigere. nunc vero quae tua est ista vita sic enim iam tecum loquar, non ut odio permotus esse videar…
Cicero, in Catilinam
-
…piacula sunto sic demum lucos Stygis et regna invia vivis aspicies. Dixit, pressoque obmutuit ore. Aeneas maesto defixus lumina voltu ingreditur, linquens antrum, caecosque volutat eventus animo secum. Cui fidus Achates it comes, et…
Vergil, Aeneid
-
…elevet aura preces atque ego non videam talis subsidere ventos, cum tibi provectas auferet unda ratis, ut me defixum vacua patiantur in ora crudelem infesta saepe vocare manu sed quocumque modo de me, periura, mereris, sit…
Propertius, Elegies
-
…sustinere possent. asseres enim pedum xii cuspidibus praefixi atque hi maximis balistis missi per quattuor ordines cratium in terram defigebantur. itaque pedalibus lignis coniunctis inter se porticus integebantur, atque hac agger inter manus proferebatur. antecedebat testudo pedum…
Julius Caesar, Civil War
-
…in omnis bonos conceptum iam diu continerent, id in me uno potius quam in optimo quoque et universa civitate defigerent, hoc si animo in vos liberosque vestros fuissem, ut aliquando vos patresque conscriptos Italiamque universam memoria mei misericordia…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…abripi iussit ; hinc illa crux in quam iste civem Romanum multis inspectantibus sustulit, quam non ausus est usquam defigere nisi apud eos quibuscum omnia scelera sua ac latrocinia communicavit. laudatum etiam vos quemquam venitis qua auctoritate utrum quam…
Cicero, in Verrem
-
…quo quasi punctum eius attingimus, paeniteret. Quam cum magis intuerer, Quaeso, inquit Africanus, quousque humi defixa tua mens erit Nonne aspicis, quae in templa veneris Novem tibi orbibus vel potius globis conexa sunt omnia ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…et detecta mutentur. sed ecquid nos eodem modo rerum naturas persecare aperire dividere possumus, ut videamus terra penitusne defixa sit et quasi radicibus suis haereat an media pendeat. Habitari ait Xenophanes in luna, eamque esse terram multarum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…etiam si non audiatis, praetermitto. nihil de hac eius urbana, quam ille praesens in mentibus vestris oculisque defixit, audacia loquor ; nihil de superbia, nihil de contumacia, nihil de crudelitate disputo ; lateant libidines eius…
Cicero, de Provinciis Consularibus