deflagratio
deflagratio, a burning up, conflagration
dēflā̆grātĭo, ōnis, f. [deflagro], a burning up, consuming by fire, conflagration (perhaps only in Cic.).
- I Prop.: futura aliquando caeli atque terrarum, Cic. Div. 1, 49, 111; cf.: terrarum omnium, id. Fin. 3, 19 fin.—
- II Trop., destruction, Cic. Planc. 40, 95
dēflagrātio, ōnis, f. (deflagro), das Niederbrennen, das gänzliche Aufgehen in Flammen, der gänzliche Untergang, die gänzliche Vernichtung durch Feuer, terrarum omnium, Cic.: caeli atque terrarum, Cic.: deflagrationem futuram vaticinari, Lact.: urbi deflagrationem minari (im Bilde), Cic. Planc. 95.
dēflāgrātĭō, (16) ōnis, f. (deflagro), combustion, incendie [pr. et fig.]: Cic. Div. 1, 111 ; Planc. 95.
deflagratio , onis. f. et, v. deflagro
See an image
See an image
dēflagrātiō ōnis, f
- deflagro, a burning up, conflagration: futura caeli. — Fig.: deflagrationem Italiae minari, destruction.