deflectere

deflectere [CL] 1 (trans.): a to incline downwards. b to turn, direct (also fig.). c to divert (fig.), wrest. a quam beata conpunctione oculos ad terram deflexerint Bede Hom. II 15. 177 (cf. id. HE III 19: oculos in inferiora ~ens).  b cum ad finem scripturam suam deflexisset Felix Guthl. 37 (cf. ib.: cursum suum ‥ ~ens); visum quoque ‥ circumquaque se per singula cursim †defleccente T. Mon. Will. II 6 (cf. ib. II 14: via per diversorii deflexa dispendium); quedam animalia cornua habent flexibilia: hoc [est] ex humiditate, quia humiditas ~itur ad interiora et siccitas ad superiora Quaest. Salern. B 137.  c Bede TR 8 (v. dies 5a); conati sunt terram ‥ ad sue ditionis jura injuriosa injuste ~ere R. Cold. Cuthb. 46. 2 (intr.) to deviate (fig.). si iter virtutum ‥ tenemus, si non a semita regulari ‥ ~imus Bede Hom. I 13. 227.