About

Menu

deflere

deflere [CL] , to bewail, deplore. b (form. pass., w. abstr. subj.). c to mourn (person). quippe qui ‥ malorum cumulum lacrimosis querelis ~eam Gildas EB 1; semper ex intimo corde ~eat culpam suam Id. Pen. 1; 680 peccatricem pollutae vitae piacula lugubriter ~entem Aldh. Ep. 4; cujus tam ~endae historiae [IV Reg. xxiv] ‥ non opinor allegoriam esse reticendam Bede Kings 735; si nostra errata, si miserias proximorum, debita lamentatione ~emus Id. Hom. II 13. 157; †851 (11c) nisi digna satisfactione ~eat commissum CS 462; fides ‥ necessario tantum commissa ~et et ~enda cavet quantum [Deum et proximum] amat Pull. Sent. 839A (cf. ib. 655D); W. Cant. Mir. Thom. VI 52 (v. deformitas a); in me caritatis defectum et perpendo et ~eo J. Ford Serm. 35.5.  b 956 (11c) omnia ‥ quaesollicitudo mortalis vitae in ‥ amicorum amisione conqueritur ac ~etur CS 978.  c ~endi cives ab inimicis discerpuntur Gildas EB 19; ipse [Orpheus] ad undam Strymonis raptam Eurydicen ‥ ~evit Lib. Monstr. II 7; [Jeremias] qui ~evit illum sanctum regem Josyam Beleth RDO 102. 107; pro hec cantu letitie ~emus extinctum Solem justitie Hon. GA 666A.

Saved

Recent