About
Menu

dehiscere

dehiscere [CL] , to split open, gape, yawn. b to crack. c (fig.) to be undone. d (trans.) to undo, destroy, (perh.) to swallow (fig.). cum tellus sponte dehiscit / et genus humanum tumbis emerserit atris Aldh. VirgV 1248; Bede Tab. 442 (v. compago b); ~at, tocinit GlC D75; †851 (v. deglutire 2a); 931 (v. bustum b); ~ens, i. absorbens, subsidens ‥, patefaciens, scindens, vel cinende GlH D 402; capit unda fretumque dehiscit R. Cant. Malch. preludium 9; Lib. Eli. III 132 (v. consolidate 1a); si terra ~eret, si caelum patesceret W. Malm. GR III 268; limus ‥ profundi ‥ hyatu ~ens infinito Map NC IV 12 f. 54v.  b solis ardore paludes ~ebant adustae Lib. Monstr. III 5.  c Parisius discas ne Rome forte deiscas [gl.: deficias] Garl. Mor. Scol. 485.  d temperantia omnis motus carnis illicitos absorbet et eorum ~it terrenitatem Gros. Hexaem. XI 24 p. 326.

Saved

Recent