delicia
delicia, gutter
dēlĭcĭa, ae, f., v. deliciae, init.
dēlĭcĭa or dēlĭquĭa, ae, f. [deliquo, cf. colliciae, a flowing or running off; hence],
- a gutter, Vitr. 6, 3; cf. Paul. ex Fest. p. 73, 2 Müll.
1. dēlicia, ae, f., s. dēliciae ➳ .
2. dēlicia od. dēliquia, ae, f. (de u. liquere), der obere Dachbalken, Vitr. 6, 3, 2; vgl. Paul. ex Fest. 73, 2.
1 dēlĭcĭa, æ, f. , c. deliciæ [arch.] : Pl. Rud. 429.
2 dēlĭcĭa ou dēlĭquĭa, æ, f. (de et liquere), coyau, la poutre la plus élevée du toit : Vitr. Arch. 6, 3, 2 ; P. Fest. 73, 2.
Hoc est, in mari piscationes suas et ubicumque in Melgoriensi Comitatu, et Magalonensi Episcopatu, portus, qui dicitur Gradus, aperiatur, in omnibus reditibus, qui inde proveniunt, medietatem, et in stagno similiter piscationes suas, pulmentum, Delicias et cepes, si alicubi in stagno Magalonensis Ecclesia eas facere voluerit.Ubi quod
Deliciashæc Charta vocat,
stachavidetur appellari in alia ann. 1273. apud Gariellum in
Super jurisdictione de Corone, super lesda et stacha, quas Bajulus et lesdarii de latis percipiebant, et percipere conabantur ibi ratione stagni, maris, et plagiæ atque gradus, etc.Est autem
staca, idem quod fustis, paxillus, uti in hac voce docemus,
licia, nostris
Delicia est Tignum quod a culmine ad tegulas angulares infimas versus fastigium collocatur, unde Tectum Deliciatum, et tegulæ Deliciares :ut inde aqua deliquet, ait Hadr. Jun. Sed mavult Martinius, quia aquam deliquat, id est, effundit ; vel quod inde deliciatur aqua.