deliciose
dēliciōsē, Adv. (deliciosus), sanft, ille in sinu iusti del. requiescat, Augustin. serm. 66, 3 ed. Mai.
diu ~e properando vivebant
anathem ‥ ad ignem lignorum viridium appositam studiose satis tractant ~e
putant ‥ salamandrum ‥ in igne ~e commorari
austurcum regis ‥ recipiat et bene custodiat, non faciens eum volare nisi ~e, viz. semel vel bis ad plus in septimana
sus gule habet hos porcelos, prepropere edere, nimis ~e [ME: ], nimis edaciter, nimium, nimis sepeto esteliche
viri de rebus bellicis expertes, ~e educati, in pace requieque nutriti
indies ~ius agens, lurconibus, mimis, saltatoribus intentus
[abbas J., ob. 1260 ] fecit eam [novam aulam ] ‥ decentissime per manum Ricardi, monachi nostri, artificis optimi, pingi et ~e redimiri
dēlĭcĭōsē, avec délices : Aug. Serm. 66, 3 ; Schol. Pers. 3, 111.