delictor
dēlictor, ōris, m. [delinquo],
- a delinquent, offender, Cypr. Ep. 59 fin.
dēlictor, ōris, m. (delinquo), der Sünder, Cypr. ep. 59, 18.
dēlictŏr, ōris, m. , celui qui est en faute, pécheur : Cypr. Ep. 59.
Peccator. Commodianus Instr. 52 :
Usurpat etiam S. Cyprianus Epist. 59.Refugium Regis pete, si Delictor fuisti.
Delictor vel forefactor, in Charta Odonis Dom. Hamensis ann. 1227.