demens
demens, out of one’s senses, insane, demented, mad, raving, foolish, distracted
Frieze-Dennison Vergil
- adj., out of one's mind or senses; mad, raving; foolish (cf. amens) (class. and very freq.; for syn. cf.: amens, excors, vecors, insanus, vesanus, delirus, alienatus mente): qua perturbatione animi quae, sanus cum esset, timebat ne evenirent, ea demens eventura esse dicebat, Cic. Div. 2, 55 fin.: summos viros desipere, delirare, dementes esse dicebas, id. N. D. 1, 34, 94 (for which, delirare et mente esse captum, id. Off. 1, 27, 94): ego te non vecordem, non furiosum, non mente captum, non tragico illo Oreste aut Athamante dementiorem putem, id. Pis. 20, 47; cf. Orestes, Hor. S. 2, 3, 133 and 135; 1, 6, 97; 1, 10, 74; id. Od. 1, 37, 7; Juv. 15, 1: Pentheus, Verg. A. 4, 469: in tranquillo tempestatem adversam optare dementis est, Cic. Off. 1, 24, 83; cf. id. Rep. 1, 1: quem fugis, ah, demens? Verg. E. 2, 60: non tacui demens, id. A. 2, 94 et saep.—
- II Poet. transf., of inanimate subjects: manus, Tib. 1, 10, 56: somnia, Prop. 3, 8, 15 (4, 7, 15 M.): furor, id. 1, 13, 20: discordia, Verg. A. 6, 280: falx, id. ib. 3, 7: strepitus, Hor. Od. 3, 19, 23: cura alieni pericli, Val. Fl. 6, 474: cf. ratio, Nep. Paus. 3, 1: otium, Plin. 2, 23, 21, § 85.—Sup.: causa dementissimi consilii, Cic. Phil. 2, 22, 53; Auct. Harusp. resp. 26.—Adv.: dēmenter, foolishly, madly (rare): tanta res tam dementer credita, * Cic. Cat. 3, 9, 22; Ov. M. 4, 259: dementissime testabitur, Sen. Ben. 4, 27 fin.
qui regem caeli ‥ / vendidit argenti caecatus munere demens
~tes, amentes
~s,gemendleas
Editha ‥ ~s et insanis [sic ] submersa fuit in parvo puteo
apostasia ~s regum Anglorum
- with comp.and sup, out of one's senses, insane, demented, mad, raving, foolish, distracted: Adeon est demens?T.: num quis est igitur tam demens, qui, etc.: quid est enim dementius, quam, etc.?: Athamante dementior: demens Iudicio volgi, sanus tuo, H.: in tranquillo tempestatem adversam optare dementis est: non tacui demens, V.: omnia demens Credis, foolishly, O.: manus, Tb. — Distracting, wild, foolish, reckless: discordia, V.: strepitus, H.: ruinae, H.: ratio, N.: causa sui dementissimi consili.
-
…Phaethon. Quem quondam magna loquentem nec sibi cedentem Phoeboque parente superbum non tulit Inachides, matri que ait omnia demens credis et es tumidus genitoris imagine falsi. Erubuit Phaethon iramque pudore repressit et tulit ad Clymenen Epaphi convicia matrem…
Ovid, Metamorphoses
-
…, iaces. tu cave nostra tuo contemnas carmina fastu saepe venit magno faenore tardus Amor. Tune igitur demens, nec te mea cura moratur an tibi sum gelida vilior Illyria et tibi iam tanti, quicumque est ,…
Propertius, Elegies
-
…Leti Sopor, et mala mentis Gaudia, mortiferumque adverso in limine Bellum, ferreique Eumenidum thalami, et Discordia demens, vipereum crinem vittis innexa cruentis. In medio ramos annosaque brachia pandit ulmus opaca, ingens, quam sedem…
Vergil, Aeneid
-
…labris, et quae deinde meus celat, amice, pudor. non ego complexus potui diducere vestros tantus erat demens inter utrosque furor. non sic Haemonio Salmonida mixtus Enipeo Taenarius facili pressit amore deus, nec sic caelestem flagrans…
Propertius, Elegies
-
…sese fortissimus heros addiderat socium, non inferiora secutus. Sed tum, forte cava dum personat aequora concha, demens, et cantu vocat in certamina divos, aemulus exceptum Triton, si credere dignum est, inter saxa virum…
Vergil, Aeneid
-
…reppulerunt. ex quo intellegitur non in natura, sed in opinione esse aegritudinem. Contra dicuntur haec quis tam demens, ut sua voluntate maereat natura adfert dolorem, cui quidem Crantor, inquiunt, vester cedendum putat ; premit…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…nec opinantibus nobis obtulerunt. Caesaris enim incredibilis ac divina virtus latronis impetus crudelis ac furibundos retardavit quem tamen ille demens laedere se putabat edictis, ignorans quaecumque falso diceret in sanctissimum adulescentem, ea vere recidere in memoriam pueritiae suae…
Cicero, Philippicae
-
…qui fortasse excusabuntur ; habent enim legitimam excusationem, exsili causa solum vertisse nec esse postea restitutos. hos ille demens iudices legisset, horum nomina ad aerarium detulisset, his magnam partem rei publicae credidisset, si ullam speciem rei…
Cicero, Philippicae
-
…erit causa cur consilium maiorum in amplissimis viris ad sacerdotia deligendis iure ac merito laudare possimus. sed quoniam ille demens, si ea quae per hos dies ego in senatu de re publica sensi vituperasset, aliquem se aditum ad…
Cicero, de Domo sua
-
…Caesari omnia perturbare cupienti causam belli contra patriam ferendi dedisti. quid enim aliud ille dicebat, quam causam sui dementissimi consili et facti adferebat, nisi quod intercessio neglecta, ius tribunicium sublatum, circumscriptus a senatu esset Antonius omitto…
Cicero, Philippicae
DEMENS[CURATOR]
See curator.