demorior
demorior, to die off, die (out of a number)
Could not find demortuae in Logeion dictionaries.
demortuae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of demorior
- I Lit.: paene sum fame demortuus, Plaut. Stich. 1, 3, 62 (216): cum esset ex veterum numero quidam senator demortuus, Cic. Verr. 2, 2, 50, § 124; cf.: tantum hominum demortuum esse, ut, etc., Liv. 40, 19; 26, 23; Curt. 8, 10: alii sunt alias, nostrique familiares fere demortui, Cic. Att. 16, 11 fin.: posse evenire, ut demoriantur mancipia, Dig. 4, 4, 11, § 5.—So in pub. law lang.: in demortui (magistratus) locum creatur, sufficitur, etc., Liv. 5, 31 Drak.; 23, 21 sq.; Cic. Verr. 2, 4, 5, § 9; Suet. Caes. 41 al.—
- II Trop.
- A To depart, be gone: potationes plurimae demortuae, Quot adeo cenae, quas deflevi, mortuae! Plaut. Stich. 1, 3, 58 (212): demortua vocabula, obsolete, Gell. 9, 2, 11.—
- B With acc. pers., to be dying for love of any one (cf. depereo): ea demoritur te, Plaut. Mil. 4, 1, 23 (969); 4, 2, 49 (1039).
I intr., ¶ 1 sʼen aller [dʼun groupe] par la mort, faire un vide en mourant : cum esset ex veterum numero quidam senator demortuus Cic. Verr. 2, 2, 124, la mort dʼun certain sénateur ayant fait un vide dans lʼeffectif des anciens, cf. Verr. 2, 4, 9 ; Liv. 5, 13, 7 ; 23, 21, 7 ¶ 2 aller mourant, dépérir : pæne sum fame demortuus Pl. St. 216, je suis presque mort de faim, cf. 211 ; vocabula demortua Gell. 9, 2, 11, noms disparus du monde [avec les personnes quʼils désignaient]
II tr., [poét.] aliquem Pl. Mil. 970 ; 1040, se mourir dʼamour pour qqn.
- 1. ontvallen (aan een college, een familie enz.), sterven; ➤ cum esset ex veterum numero quidam senator demortuus;
- 2. (Plaut.) (metaf.) omkomen, vergaan; ➤ paene sum fame demortuus;
- 3. (Plaut.) dodelijk verliefd zijn op (m. acc.).
- to die off, die (out of a number): sacerdotes demortui sunt novique suffecti, L.: ex veterum numero senator: emere in demortui locum: in demortui locum censor sufficitur, L.