denotatus
dēnŏtātus, ūs, m. [denoto],
- a marking or pointing out; only denotatui, Tert. Pall. 4 med.
1. dēnotātus, ūs, m. = denotatio, Tert. de pall. 4.
2. dēnotātus, a, um, PAdi. im Compar. (denoto), beschimpfend, kränkend, derisus quanto lascivior, tanto denotatior ad contumeliae morsum, Tert. ad nat. 1, 10.
1 dēnŏtātus, a, um, part. de denoto || adjt, denotatior Tert. Nat. 1, 10, plus blessant, cf. denoto § 2.
2 dēnŏtātŭs, ūs, m. , [seult au dat.] indication, désignation : Tert. Pall. 4.
denotatus , a, um. part. p. et, v. denoto
See an image
See an image