depeto
dē-peto, ere, sich ausbitten, Tert. adv. Marc. 4, 20.
dēpĕtō, ĕre, tr., demander avec insistance : Tert. Marc. 4, 20.
Tertull. 4.
advers. Marcion. 20. Non
Depetuntab alio, quod meminissent petendum sibi a Creatore. Alii leg.
Peterent. Not. Tir. p. 39.
Depetit.