depictio
dēpictĭo, ōnis, f. [depingo],
- a description, delineation, Boeth. Geom. 1, p. 1210 al.—
- II Rhet. t. t., a characterization, = characterismus, Auct. Carm. de Fig. 148, p. 68 Halm.
dēpictio, ōnis, f. (depingo), das Abbilden, Abmalen, die Abbildung, praedictorum, Boëth. art. geom. p. 405, 10 Fr.: tanquam coloribus quibusdam depictio, Boëth. in Porphyr. 2. p. 60. – als rhet. t. t. = characterismos (w. s.), Auct. carm. de fig. 148. p. 68 H.
ego Æðelwine dux hoc donum triumphale agiae crucis propriae manus ~one impressi
hic non solum necessaria est ~o locorum et figuratio sed narratio eorum que depingi debent
in ~one ymaginis S. Andree cum dorsorio
Johanni S‥. pro labore suo circa ~onem ad altare meum in ecclesia Ebor’, xl s.
dēpictĭō, ōnis, f. (depingo), action de peindre, de dessiner : Ps. Boet. Geom. 1, p. 1201.