deperire

deperire [CL] 1 a (of living being) to perish (utterly); b to languish, die (of love). c (of artefact) to be wasted. d (of abstr.) to fail, come to nothing. a recte generatio reproba in undenario numero, et hoc in femina, terminatur ac ~it Bede Gen. (iv 22) 75; vitam constare necesse est, aut †in [? omit] universum animal ~ire; id autem est mori Alf. Angl. Cor 1. 4. b una erat cujus forma ~iens ad ejus dedecus acriores nervos incendit W. Malm. Mir. Mariae 183. c qui ‥ dum aratri stibam postergum respiciens neglegenter regeret, ruptis sulcorum glebulis jugerum occa nugaciter ~iret Aldh. VirgP 31; ~eunt ‥ res; oneratur debitis Map NC IV 11 f. 52. d s1009 tanta tempestas facta est ut totum navigium Brihtrici ~iret et naves ad litus projecti sunt AS Chr.; [Lanfrancus] erat non inconsideratus dator, nec ~ibat ejus liberalitas, quam discretio et animi condiebat alacritas W. Malm. GP I 43; absit ut ‥ studia ‥ omissa ~eant Gir. EH pref. p. 224; peritiam ~isse Diceto YH 291 (v. 1 condere 2d); 1218 tantum ‥ facientes ‥ ne negocium nostrum in hac parte ~eat pro defectu vestri Pat 149; 1419 (v. deterioratio 1c). 2 (w. dat.) to be lost (to), missing (from). nullum de his crediderim ~ire celo quos egressos corpore tot patronorum excipit laus W. Malm. GR I 28; c1140 sciens magnum mihi ex tua absentia consilium ~ire (Lit. S. Bernardi) Serlo Gram. Mon. Font. 83; 1225 assignando ‥ quantum conventui dinoscitur ~ire Doc. W. Abb. Westm. 220. 3 (in pass. form): a to be lost. b to be spoiled. a quando ‥ defluit aliquid de vino et ~itur, tunc quandoque aer non potest dolium intrare Bacon VIII 203. b c1230 si ullus [caseus] frangatur, ~eatur vel amittatur Doc. Bec 47 (cf. (v. deperdere 2b)).

Menu

Word wheel

deperire

Saved

Recent