About Report a problem

Menu

depersonare

depersonare [cf. OF despersoner] , to ‘disperson’, disgrace, insult. V. et. dispersonare. s1170 hoc verbum consonum fuit dicto Henrici regis Anglie juniori[s], qui patri suo Henrico II regi in festo coronationis sue ministranti, ait †œnon es ~atus mihi ministrando, cum sis filius comitis, ego regis et regine” M. Par. Maj. IV 546; 1240 dictum J. de multimodis vituperiis et turpiloquiis, seductorem et infidelem appellando, ~avit in pleno hundredo RentSurv. R 711.

Saved

Recent