desertrix
dēsertrix, īcis, f. [desertor],
- she that forsakes, neglects: divinae legis, Tert. de hab. mulier. 1.
dēsertrīx, trīcis, f. (Femin. zu desertor), die Hintansetzerin, Tert. de hab. mulier. 1.
dēsertrīx, īcis, f. , celle qui abandonne : Tert. Cult. 2, 1.