deses

dēses, ĭdis (nom. sing. appears not to occur), adj. [desideo], inactive, indolent, idle (syn.: iners, segnis, piger, ignavus, socors, tardus—rare, perh. not ante-Aug., nor in Aug. poets).

• I Prop.: sedemus desides domi, Liv. 3, 68; so of persons, id. 1, 32; 3, 7; Col. 12, 1, 2: longa pace desides, Tac. H. 1, 88; 2, 21; Gell. 13, 8 fin. (with ignavus); with ab: desidem ab opere suo, Col. 7, 12, 2.—
• II Transf. of inanimate things: nec rem Romanam tam desidem umquam fuisse atque imbellem, Liv. 21, 16: naturā deside torpet orbis, Luc. 9, 436: desidis otia vitae, Stat. S. 3, 5, 85: causae desidis anni, id. ib. 3, 1, 2: deside passu Ire, id. ib. 5, 2, 61: deside cura, id. Th. 6, 147; 10, 87.

dēses, sidis, (desideo) aus Mangel an Rührigkeit müßig, träge, untätig, lungernd, der Lungerer, desidem domi sedere, zu Hause lungern, Liv.: desidem regem inter sacella vitam acturum, Liv.: ut eum splendidum atque hilarem potius quam luxuriosum aut desidem diceres, Vell.: canis venaticus agricolam desidem ab opere suo reddit, Cato: nec rem Romanam tam desidem umquam fuisse atque imbellem, Liv.: poet., des. passus, des. vita, des. anni, Stat. – ➳ Nomin. deses (vgl. Prob. app. 198, 15), Ter. Maur. 1285 u. Gloss. (wo deses, ἄγνωστος, ῥάθυμος).

deses [CL] , lazy, indolent. †is, swaer GlC D 26; dissides, i. tardi, lœte GlH D 622; reses vel ~es vel piger, slaw Ælf. Sup.; imprudens ‥ et ignavus et ~es erat Ord. Vit. VIII 11 p. 329; coactus est tandem divinum postulare suffragium, quia ~es a principio non quesierat humanum W. Cant. Mir. Thom. II 54; [prelati] in populi ‥ delinquentis correctione ~ides nimis sunt et negligentes Gir. TH III 28; Hanv. II 151 (v. demanicatus); improperabant hostes nos sompnolentes et ~ides, quod super custodia nostra non potuimus melius vigilasse G. Hen. V 7.

dēsĕs, (12) ĭdis (desideo), oisif, inoccupé : deses ab opere suo Col. Rust. 7, 12, 2, qui néglige son travail ; sedemus desides domi Liv. 3, 68, 8, nous demeurons inactifs dans nos foyers [à Rome], cf. 1, 32, 3 ; Tac. H. 1, 88 || [en parl. de choses] : Liv. 21, 16, 3 ; Stat. S. 3, 5, 85.

deses , idis. adj.
懶惰。怠慢。Vita deses 閒度日。

Suggest a Translation
See an image

(dēses) idis, adj.

• de + SED-, inactive, indolent, idle: sedemus desides domi mulierum ritu, L.: longā pace desides, Ta.—Fig.: nec rem Romanam tam desidem umquam fuisse, L.