desertum
dēsertum, i, v. desero, P. a. B.
dēsertum, (13) ī, n. et ordint dēserta, ōrum, n. pl. (desertus), désert, solitude : Virg. B. 6, 80 ; G. 3, 342.
Item super tres operatas vineæ vel circa in Deserto sitas in eodem finagio. Désertine,pro
Désert, desertum, solitudo, in Bestiar. MS. ubi de Phœnice :
De la Désertine s'envole En la chité de Leopole.
dēsertum, i, n.: deserto.