destino
destino, to make fast, make firm, bind, fix, stay
BWL
they determined a time and place for the contest
to appoint someone as consul
Frieze-Dennison Vergil
Could not find destines in Logeion dictionaries.
destines Verb: present active subjunctive 2nd singular of destino
- I Lit.: antemnas ad malos, Caes. B. G. 3, 14, 6: rates ancoris, id. B. C. 1, 25, 7: falces (laqueis), id. B. G. 7, 22, 2: arcas, Vitr. 5, 12, 3; dub., v. destina.—
- II Trop., to establish, determine, resolve, consider; to design, intend, devote, destine; to appoint, choose, elect (syn.: definire, describere, designare, etc.).
- A In gen. (in Livy freq. connected with animis, v. the foll.).
- α With double acc.: aliquem consulem, Liv. 10, 22; cf. Tac. A. 1, 3: Papirium parem destinant animis Magno Alexandro ducem, si, etc., Liv. 9, 16 fin.; cf.: animis auctorem caedis, id. 33, 28: aliquem regem, Just. 42, 4, 14 et saep.—
- β With inf. or a clause: infectis iis, quae agere destinaverat, Caes. B. C. 1, 33 fin.; cf. Suet. Caes. 84; id. Aug. 53 al.: potiorem populi Romani quam regis Persei amicitiam habere, Liv. 43, 7; 7, 33; Quint. 5, 1, 3; Phaedr. 4, 27, 1; Ov. M. 8, 157 al.—
- γ With dat.: sibi aliquid, i.e. to intend purchasing, Plaut. Most. 3, 1, 113 (644); Cic. Fam. 7, 23, 3: operi destinati possent, Caes. B. G. 7, 72, 2: aliquem foro, Quint. 2, 8, 8: me arae, Verg. A. 2, 129: diem necis alicui, Cic. Off. 3, 10, 45: domos publicis usibus, Vell. 2, 81 fin.: quod signum cuique loco, Quint. 11, 2, 29: Anticyram omnem illis, Hor. S. 2, 3, 83: cados tibi, id. Od. 2, 7, 20 et saep.—
- δ With ad: tempore locoque ad certamen destinatis, Liv. 33, 37: aliquem ad mortem, id. 2, 54: consilia ad bellum, id. 42, 48: materiam ad scribendum, Quint. 5, 10, 9 al.: ad omne obsequium destinati, Curt. 5, 28, 5.—
- ε With in: saxo aurove in aliud destinato, Tac. H. 4, 53 fin.: legati in provinciam destinati, Dig. 5, 1, 2: noctem proximam in fugam, Amm.29, 6.—
- B In partic.
- 1 In the lang. of archers, slingers, etc., to fix upon as a mark, to aim at ( = designare scopum): locum oris, Liv. 38, 29, 7; so id. 21, 54, 6.—Transf.: sagittas, to shoot at the mark, Aur. Vict. Caes. 42.—
- 2 In the lang. of trade: sibi aliquid, to fix upon for one's self, to intend to buy: minis triginta sibi puellam destinat, Plaut. Rud. prol. 45; id. Most. 3, 1, 113 (644); id. Pers. 4, 3, 72 (541); Lucil. ap. Non. 289, 31; Cic. Fam. 7, 23, 3 al.— Hence, dēstĭnātus, a, um, destined, fixed (syn.: fixus, certus).
- A Adj.: certis quibusdam destinatisque sententiis quasi addicti, Cic. Tusc. 2, 2, 5: ad horam mortis destinatam, id. ib. 5, 22, 63: si hoc bene fixum omnibus destinatumque in animo est, Liv. 21, 44 fin.: persona (coupled with certus), Quint. 3, 6, 57; cf. Cic. Rep. 4, 3.—Destinatum est alicui, with inf. = certum est, it is one's decision, will; he has determined, Liv. 6, 6, 7; Suet. Tib. 13; Plin. Ep. 9, 13, 5 al.—
- B Subst.
- 1 dēstĭnāta, ae, f., = sponsa, a betrothed female, bride, Suet. Caes. 27; cf. Plin. Ep. 5, 16, 6.—
- 2 dēs-tĭnātum, i, n.
- a A mark or aim, Liv. 38, 26 fin.; Curt. 7, 5 fin.—
- b An intended, determined object, design, intention: neque tuis neque Liviae destinatis adversabor, Tac. A. 4, 40 fin.; cf.: destinata retinens, id. ib. 6, 32; so id. H. 4, 18: antequam destinata componam, the intended narration, id. ib. 1, 4: ad destinatum persequor, the goal of life, Vulg. Philip. 3, 14: destinata dare, the intentions, dispositions of a will, Phaedr. 4, 5, 27; so, ex destinato, adv., designedly, intentionally, Sen. Clem. 1, 6; id. Ben. 6, 10 fin.; Suet. Cal. 43; and in a like sense merely destinato, Suet. Caes. 60.
- —dēstĭ-nātē, adv. (perh. only in Ammianus), resolutely, obstinately: certare, Amm.18, 2.— Comp., id. 20, 4; 7; 23, 1; 27, 3.
- 1. vastmaken, vastbinden, bevestigen [antemnas ad malos; rates ancoris];
- 2. (metaf.) vaststellen, bepalen, bestemmen [tempus locumque ad certamen; Hannibali provinciam; alqm ad mortem; aurum in aliud]; ➤ eum animo auctorem caedis ~ (Liv.) hem zeker houden voor;
- 3. besluiten, zich vast voornemen, vast van plan zijn (m. inf.); ➤ si destinarent potiorem populi Romani quam regis Persei amicitiam habere;
- 4. erop rekenen (m. aci.); ➤ urbes direpturos se destinaverant;
- 5. tot doel kiezen, mikken op [alqm ad ictum; locum oris];
- 6. voor een ambt bestemmen, uitkiezen [alqm praetorem; alqm Pompeio collegam];
- 7. zijn zinnen zetten op, willen kopen [fidicinam];
- 8. (poët.; postklass.) een dochter verloven, uithuwelijken [alci filiam suam].
結。定主意。定一人。付定銀。扭準。— eum ad mortem 定殺之。— eum auctorem caedis 以其爲兇手。— domos publicis usibus 定官用之屋。Ex argento sororem destinat 欲以此銀贖姊妹。 Eas quanti destinat? 給幾何買彼等。
Suggest a Translation
See an image
- STA-, to make fast, make firm, bind, fix, stay: antemnas ad malos, Cs.: rates ancoris, Cs.—Fig., to fix in mind, determine, resolve, design, assign, devote, appoint, appropriate: eum ducem, fix their minds on him as, etc., L.: quae agere destinaverat, Cs.: morte solā vinci, L.: thalamis removere pudorem, O.: operi destinat, detailed, Cs.: qui locus non erat alicui destinatus?: me arae, V.: eorum alteri diem necis: tempore locoque ad certamen destinato, L.: si destinatum in animo est, L.: sibi destinatum in animo esse, summittere, etc., he has determined, L.—To select, mean to choose: omnium consensu destinari, L.: quod tibi destinaras trapezephorum, meant to buy.—To appoint, fix upon, designate: imperio Numam, O.: regnum sibi Hispaniae, L.: provinciam Agricolae, Ta.: marito uxorem, H.: se collegam consulatui, Ta.: destinari imperio, Ta.: alqm consulem, L.—To fix upon, aim at: alquem locum oris, L.
-
…adibit cui videberis bella quem nunc amabis cuius esse diceris quem basiabis cui labella mordebis at tu, Catulle, destinatus obdura. Verani, omnibus e meis amicis antistans mihi milibus trecentis, venistine domum ad tuos penates fratresque unanimos…
Catullus, Carmina
-
…temporibus, eamque nos adiuvemus nosque ipsos redargui refellique patiamur. quod i ferunt animo iniquo, qui certis quibusdam destinatisque sententiis quasi addicti et consecrati sunt eaque necessitate constricti, ut etiam, quae non probare soleant, ea cogantur…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…corona militum cingeretur, ne de improviso aut noctu ad munitiones hostium multitudo advolaret aut interdiu tela in nostros operi destinatos conicere possent. Hoc intermisso spatio duas fossas quindecim pedes latas, eadem altitudine perduxit, quarum interiorem campestribus ac…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. nemo attulerat. Tiro negat iam tibi placere Brundisium et quidem dicere aliquid de militibus. at ego iam destinaram Hydruntem quidem. movebant me tuae quinque horae. hic autem quantus πλοῦς sed videbimus. nullas a te xi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…impediat. cuius cognito consilio Caesar frustra diebus aliquot consumptis, ne reliquum tempus amittat, infectis iis quae agere destinaverat, ab urbe proficiscitur atque in ulteriorem Galliam pervenit. Quo cum venisset, cognoscit missum in Hispaniam a Pompeio…
Julius Caesar, Civil War
-
…, quorum cum alterum vadem mortis accepisset, alter, ut vadem suum liberaret, praesto fuisset ad horam mortis destinatam, utinam ego inquit tertius vobis amicus adscriberer quam huic erat miserum carere consuetudine amicorum, societate victus, sermone…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…videbis ne is tum sit in Africa ut Caelius. de nomine tu videbis cum Cispio ; sed si Plancus destinat, tum habet res difficultatem. te ad me venire uterque nostrum cupit ; sed ista res nullo modo relinquenda…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aes alienum attulisse. Mercuri mallem aliquod fuisset ; felicius, puto, cum Avianio transigere possemus. quod tibi destinaras trapezophorum, si te delectat, habebis ; sin autem sententiam mutasti, ego habebo scilicet. ista quidem summa…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…viro, T. Annio, devota et constituta ista hostia esse videtur ; cui me praeripere desponsam iam et destinatam laudem, cum ipse eius opera et dignitatem et salutem reciperarim, valde est iniquum. etenim ut P .…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…concupiveris certe habebis. en ad quem legatos mittamus, cui bellum moremur inferre qui ne sorti quidem fortunas nostras destinavit, sed libidini cuiusque nos ita addixit ut ne sibi quidem quicquam integrum quod non alicui promissum iam sit reliquerit…
Cicero, Philippicae