detexo
detexo, to weave, plait
dē-texo, xŭi, xtum, 3, v. a., to weave off, to finish or make by weaving, to weave, plait (mostly poet.).
- I Lit.: inter decem annos unam togam, Titin. ap. Non. 406, 19; cf.: ad detexundam telam, Plaut. Ps. 1, 4, 7 (400): vestimentum, Dig. 32, 1, 70, § 11.— Comic.: pallium (qs. to take it from the loom), to steal, Plaut. Am. 1, 1, 138 (290): aliquid viminibus mollique junco, Verg. E. 2, 72; cf.: fiscellam vimine junci, Tib. 2, 3, 15.—
- II Trop., to explain, describe, complete, finish: (lacteus) non perpetuum detexens conficit orbem, Cic. Arat. 250: te ab summo jam detexam exordio, Poët. ap. Auct. Her. 2, 27, 42; cf.: ante exorsa et potius detexta prope retexantur, Cic. de Or. 2, 38, 158: at modo coeptum detexatur opus, Aus. Edyll. 10, 411.
dē-texo, texuī, textum, ere, abweben, abflechten = fertig weben, fertig flechten, I) eig.: a) fertig weben, telam, Plaut. Pseud. 400. Hyg. fab. 126: inter decem annos nequisti unam togam detexere, Titin. com. 24: omnia ea videri legata, quae detexta neque contexta sunt, Ulp. dig. 32, 1, 70. § 12: quod in tela est nondum pertextum vel detextum, contextum appellatur, Ulp. dig. 34, 2, 22. – scherzh., illic homo hoc denuo vult pallium detexere, abfertigen = rauben, Plaut. Amph. 294. – b) fertig flechten, alqd viminibus mollique iunco, Verg. ecl. 2, 72: fiscellam vimine iunci, Tibull. 2, 3, 15. – II) übtr., vollenden, a) in der Rede bis zu Ende darstellen, abmachen, non tamen absistam coeptum detexere munus Ps.Verg. Ciris 9: semina vitis ordine detexam, Calp.: fabellam permitte mihi detexere paucis, Sulpiciae sat. v. 2. – detexta prope retexere, Cic.: nunc ego ab summo iam detexam exordio, Vet. poët. b. Cornif. rhet. – b) übh.: is (Lacteus) non perpetuum detexens conficit orbem, Cic. Arat. 494 (250).
dētexō, (14) texuī, textum, ĕre, tr., ¶ 1 tisser complètement, achever un tissu : telam Pl. Ps. 400, achever une toile ; illic hoc homo denuo volt pallium detexere Pl. Amph. 294, cet homme veut de nouveau me tisser mon manteau [à coups de poings] ¶ 2 tresser : aliquid viminibus mollique junco Virg. B. 2, 72, tresser qqch. avec des brins dʼosier et du jonc souple ¶ 3 [fig.] achever : detexta prope retexuntur Cic. de Or. 2, 152, tout le travail fait se trouve à peu près défait, cf. Att. 13, 23, 2 || représenter complètement (dépeindre) par la parole, aliquem, qqn : Poet. d. Her. 2, 42, dépeindre qqn, faire son portrait.
- 1. (poët.) afweven, afvlechten;
- 2. (metaf.) voltooien.
dē-texō —, xtus, ere,
- to weave, plait: aliquid Viminibus, V.: fiscellam vimine, Tb.—Fig.: detexta prope retexantur, finished.