detono
detono, to thunder down, thunder
dētonō, tonuī, 1, n.: to thunder loudly, storm; thunder out, cease to thunder, 10.809.
dē-tŏno, ŭi, 1, v. n.
- To thunder down, to thunder.
- A Prop.: hic (sc. Juppiter) ubi detonuit, Ov. Tr. 2, 35.—
- B Trop., to thunder forth, express in thundertones, to storm (freq. in Florus): captis superioribus jugis in subjectos detonuit, Flor. 1, 17, 5; of Hannibal's invasion of Italy, id. 2, 6, 10 al.: adversus epistolam meam turba patricia detonabit, Hier. Ep. 47: haec ubi detonuit, Sil. 17, 202; of lofty poetry, Stat. S. 2, 7, 65.—
- II To cease thundering; so only trop., to cease raging: Aeneas nubem belli, dum detonet omnis, sustinet, * Verg. A. 10, 809 (bellantum impetum sustinet, donec deferveat, Serv.): ira, Val. Fl. 4, 294: dicendi vitiosa jactatio, Quint. 12, 9, 4.
dē-tono, tonuī, āre, I) herabdonnern, losdonnern,A) eig.: hic (sc. Iuppiter) ubi detonuit, Ov. trist. 2, 35. – B) übtr.: 1) übh. losdonnern = wie ein Gewitter losbrechen, herfallen über usw., primi impetus turbo inter Padum et Ticinum valido fragore detonuit, Flor.: det. in subiectos, Flor.: cum persecutionis procella detonaret, Hieron.: Pharsalici campi, in quibus civilium bellorum detonuerunt procellae, Solin.: Sullana tempestas latius, intra Italiam tamen detonuerat, Flor. – 2) sprechend losdonnern, turba patricia detonabit, Hieron. epist. 54, 2. – m. Acc. = herdonnern, haec ubi detonuit, Sil. 17, 201: Pharsalica bella detonabis, Stat. silv. 2, 7, 66. – II) aufhören zu donnern, übtr. = austoben, dum detonet omnis (nubes belli), Verg.: cum iactatio... detonuit, Quint.
dētŏnō, (15) ŭī, āre, intr., ¶ 1 tonner fortement : Juppiter detonat Ov. Tr. 2, 1, 35, Jupiter tonne || [fig.] tonner, éclater : Flor. 2, 6, 10 ; in aliquem Flor. 1, 17, 5, tonner contre qqn, foudroyer qqn ¶ 2 cesser de tonner, sʼapaiser, se calmer : Æneas nubem belli, dum detonet, sustinet Virg. En. 10, 809, Énée soutient lʼeffort de lʼorage jusquʼà ce quʼil sʼapaise.
- 1. hevig donderen;
- 2. ophouden met donderen; (metaf.) uitrazen; ➤ Aeneas nubem belli, dum detonet omnis, sustinet (Verg.).
dē-tonō uī, —, āre,
- to thunder down, thunder: (Iuppiter) ubi detonuit, O.—To have done thundering: nubem belli, dum detonet omnis, Sustinet, exhaust its rage, V.