determinator
dētermĭnātor, ōris, m. [determino],
- one who prescribes or determines: disciplinae, Tert. Pudic. 11.
dēterminātor, ōris, m. (determino), der Festsetzer, Bestimmer, Tert. de pudic. 11.
nullus ‥ est questionum intricatarum theologie facultatis ~or idoneus nisi fuerit in grammatica ‥ et logica et metaphysica et theologia perfectus
sequitur ‥ quod ecclesia tales constituciones ordinando ‥ dedit eisdem fratribus auctoritatem ‥ ad peccandum ‥ et per consequens erravit in moribus vel sciencia; et sequitur quod ‥ non est ejus ~oribus adherendum
ipsum dominum officialem in arbitrum, arbitratorem, laudatorem, et ~orem in premissis ‥ elegerunt et assumpserunt(
doctor W. [et al. ] designantur ‥ ~ores utrum praelectores Graecae linguae et Hebraicae teneantur publice disputare
si aliqui determinaturi ‥ non omnes illos [libros ] quos secundum formam ‥ deberent audivisse rite audierint, dummodo alios libros ‥ audierint qui secundum magistrorum ‥ estimacionem ‥ sufficiunt ‥ ad officium ~orum admittantur
si numerus ~orum ‥ non excedat vicenarium, tunc omnes determinent simul
dētermĭnātŏr, ōris, m. , celui qui détermine, régulateur : Tert. Pud. 11.