diadumenus
dĭădūmĕnus, a, um, adj., = διαδούμενος,
- wearing a diadem: juvenis, Plin. 34, 8, 19, § 55: statua, Sen. Ep. 65, 5.—
- II Antoninus Diadumenus, a Roman emperor, son and successor of Macrinus; cf. Lampr. Anton. Diadum. 4.
Plin. 34. 8. 19.
n. 2. - 2.
Diadumenuscognominatus est Antoninus R. imperator, filius Opilii Macrini, quia cum natus est, pelliculam in modum pilei habebat in capite, diademati similem ; vel, quod vero propius est, a nomine avi materni, ut narrat
Lamprid. in ejus Vita 4.- 3. At in
Inscript. apud
Maff. Mus. Ver. 241. 2. appellatur M. Opelius Antoninus Diadumenianus, ut et in ejus nummis omnibus, ut probat
Eckhel. D. N. V. T. 7.
p. 241.