diaeresis
dĭaerĕsis, is, f., = διαίρεσις.
- In gram., the dividing of one syllable into two, as aquaï for aquae, Serv. ad Verg. A. 7, 464.—
- II In rhet., a figure, pure Lat. distributio, distribution, Jul. Rufin. 21, p. 242.
diaeresis, is, Akk. in, f. (διαίρεσις), in der Gramm. die Trennung einer Silbe in zwei (wie aquai st. aquae), Serv. Verg. Aen. 7, 464. Isid. 1, 34, 4.
conjunctionem etiam solutionemque syllabarum, quam Graeci episynalipham et ~im vocant, ubi necesse est, licitam scire metricum decet
dirisis, i. divisio
dĭærĕsis, is, f. (διαίρεσις), diérèse [gramm.] : Serv. En. 7, 464.